woensdag 15 februari 2012

Shooting Star Miles Fisher

De baard van Brad Pitt ben ik onderhand wel zat en Johnny Depp is ook de jongste niet meer. Tijd dus voor een nieuwe generatie Hollywood hotties. Die benaming past perfect bij Miles Fisher. Tot voor kort wist ik niet wie Miles Fisher was, maar langzaam aan begint hij mijn nieuwste obsessie te worden. Schrijver Bret Easton Ellis tipte Miles Fisher als opvolger van Christian Bale in een hedendaagse remake van zijn bestseller American Psycho. Toevallig is American Psycho één van mijn langlopende obsessies, ik heb er zelfs een halve scriptie aan gewijd (verder ben ik totaal niet obsessief, hoor). Dus toen ik dat nieuws las, werd mijn nieuwsgierigheid geprikkeld en besloot ik Miles Fisher te googlen. En thank God voor Miles Fisher. En voor Google. Zo kwam ik erachter dat Miles Fisher inderdaad hot is. Maar er is meer: hij acteert (Mad Men, Final Destination 5), is afgestudeerd aan Harvard en zingt. Dat laatste inclusief leuke video’s met een flinke dosis humor. Zo maakte hij voor het nummer New Romance een parodie op Saved By The Bell. Miles Fisher is nu te bewonderen naast Leonardo Di Caprio in J. Edgar. Nu is het aleen maar een kwestie van tijd voordat iedereen om meer Miles schreeuwt.

maandag 30 januari 2012

IFFR, baby!!!

Januari is koud en grauw, maar gelukkig maakt het International Film Festival Rotterdam (IFFR) van deze winterse maand toch nog iets bijzonders. Rotterdam staat tijdens het festival letterlijk en figuurlijk in the picture(s). Filmliefhebbers uit alle hoeken van de wereld weten dan mijn geliefde stad te vinden. Om, net als ik, mooie, bijzondere en soms vage films te bekijken, maar ook om van de sfeer te proeven en te feesten.

De afgelopen dagen heb ik de eerste helft van mijn filmlijstje gezien. Mind you, ik heb een aantal films van mijn lijstje moeten schrappen om niet blut de volgende maand in te gaan. Future Lasts Forever was goed geacteerd, maar iets te traag voor mij. Het hielp ook niet dat ik steeds in slaap sukkelde. Sorry, meneer de regisseur! Don't take it personal! Film nummer 2, Kill List, was een teleurstelling. In de omschrijving van de film op de IFFR website stond dat het de meest enge, vreemde film van het jaar was. Nou, vreemd was ie zeker en met het acteerwerk zat het ook wel snor, maar jezus, wat een slecht verhaal! En eng was ie ook niet. Ik hoopte dus op een betere film op zaterdag met Miss Bala. Gelukkig was dat best een goede film: beetje actie, beetje emotie, beetje maatschappelijke issues (heel herkenbaar als je in Mexico woont en betrokken bent bij de drugshandel). Het ging dus de goede kant op met mijn filmkeuzes en gister werd ik zelfs aangenaam verrast door Louise Wimmer. Een mooie Franse (!) film over tegenslag en overlevingsdrang. De komende dagen staan nog 4 films op het menu: Black's Game, Francophrenia (zou James Franco komen?? I hope so ;) ), Wuthering Heights en The Descendants. Ik ben benieuwd!

Naast de films draait het IFFR voor mij ook om de sfeer. Heerlijk om met een stelletje filmnerds naar een vage, ik noem maar wat, Afrikaanse film te kijken waar hello als hullo wordt ondertiteld. En de feestjes in de Schouwburg zijn een must go! Lekkere muziek en mooie mannen met inhoud. What more could a girl ask for?? :) Deze week ga ik dus nog flink genieten van het IFFR!

maandag 9 januari 2012

Mood swinging

Over het algemeen is het fijn om een vrouw te zijn, maar een paar dagen per maand niet. Ja, precies, als de rode vlag uithangt, tante op bezoek is, als je ongo bent. En dan heb ik het niet eens over het ongemak en de viezigheid (en geloof me, ik wil daarover geen details delen), maar over de 'raging hormones'. De laatste tijd heb ik er echt last van. Vooral van moodswings en buitensporige emotionele buien. Ik word gek van mezelf. Zit ik opeens te huilen tijdens het tanden poetsen of ben ik opeens strontchagrijnig. Gewoon zomaar. 10 minuten later kan ik dan weer keihard ergens om lachen.

Gisteren en vanochtend had ik ook zo'n rare bui. Beetje depri, beetje boos afgewisseld met paniek en een lachbui. Die moodswings zijn niet makkelijk onder controle te houden. Dus wat doe je dan? Chocolade helpt, maar daarna voel ik me weer schuldig. Vandaag maar een andere strategie uitgeprobeerd: sporten. En ik moet zeggen dat het eigenlijk wel heeft geholpen. Dat en even knuffelen met m'n moeder. M'n onverklaarbare woede is weg. Ik ben weer rustig. Mensen mogen weer in m''n buurt komen zonder dat ze het risico lopen dat ze worden afgeblaft.

donderdag 29 december 2011

Wat een jaar...

Het jaar is bijna afgelopen en dan ga je nadenken over hoe het is geweest. Ik in ieder geval wel. En 2011 was een uuh... bijzonder jaar. Met bijbehorende hoogte- en dieptepunten.

2011 was een kutjaar omdat ik liefdesverdriet had en omdat ik enorm teleurgesteld was door het gedoe met werk. Nu wil ik niet zweverig/Cruijffiaans klinken, maar elk nadeel heeft z'n voordeel. M'n ex was niet de juiste persoon voor mij. Het single zijn heeft me alleen maar goed gedaan. Wat werk betreft, heb ik nu een duidelijker beeld van wat voor werk ik wil doen. Dat het dit jaar nog niet helemaal gelukt is met m'n carriere geeft me juist meer motivatie om in 2012 te gaan voor een baan die bij me past en die ik leuk vind. Tegenover de tranen en paniekaanvallen staan dus het vertrouwen in mezelf en mijn vechtlust. Grrrr (beeld je ff een stoere Dani in)!

Ik had niet gedacht dat ik het zou zeggen, maar 2011 was eigenlijk ook een leuk jaar! Hier komt de stortvloed aan leuke dingen: Veel stapavondjes, pubquizzen en etentjes/drankjes met vrienden (met als gastronomisch hoogtepunt het etentje bij Parkheuvel). Ook was ik aanwezig bij de bruiloft van 2 goede vrienden van me. Mooi om mensen zo gelukkig te zien :) Hele fijne vakantie op Sardinie gehad en Berlijn was een toptripje! Daarnaast ben ik weer aan het bloggen (dit blog is exhibit A, evereve.nl is exhibit B) en werk ik (vrijwillig) als gastvrouw bij Lantaren Venster. Leuk, leuk, leuk!

2011 editie topjaar werd mede mogelijk gemaakt door alle mensen in mijn omgeving. Toen ik down and out was, kon ik altijd aankloppen bij mijn familie en vrienden. Ook al staan ze niet altijd achter mijn keuzes, ze staan wel achter mij en dat is een heel fijn gevoel! Dit jaar heb ik ook een hoop nieuwe vrienden gemaakt. Dat kan dus ook nog als je ouder wordt :P

En dit jaar ben ik 30 geworden. Ik keek er best wel tegenop, maar nu ik 30 ben, voel ik me niet heel anders dan toen ik 29 was. Mijn fantastische verjaardagsfeestje maakte ook een heleboel goed :) Helemaal volwassen ben ik nog steeds niet en ik denk niet dat ik het ooit word, ook volgend jaar niet.

Voor 2012 heb ik grootse plannen voor mijn carriere. Verder zie ik het wel. Eén ding is zeker: Ik heb dit jaar geleerd om van het leven te genieten, ook als het tegen zit en in 2012 ga ik dat blijven doen!

vrijdag 23 december 2011

Liefdesbrief

Lieve Club Vibes,

het is bijna weekend en ik verlang naar je. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik ben vreemdgegaan met Vief + Vuig en Blender. Maar zij betekenen niks voor mij. Je weet dat ik jou het leukst vind. Bovendien heb jij half Rotterdam gehad en daar doe ik niet moeilijk over. Dus hopelijk mag ik snel weer (gratis) bij je langskomen en kunnen we samen een hoop mooie momenten beleven.

Je bent een beetje fout, maar dat vind ik juist zo leuk aan je. Je maakt me altijd aan het lachen, met je grappige dansmoves. En het is fijn dat jij ook graag naar jaren 80 muziek luistert. Jij begrijpt me tenminste. Als ik bij je ben, krijg ik het altijd warm en vaak lopen de hormonen hoog op.

Lieve Club Vibes, wil jij met mij... snel weer een drankje en dansje doen??

Liefs,

Daniela

maandag 19 december 2011

Baaldag

Wat een bleeegh dag. Ik voel me moe en een beetje verdrietig. Plus ik was vorige week ziek en ben nog aan het herstellen. Maar I've got to turn that frown upside down, dus ik ga ff relaxen en dingen doen waardoor ik me beter voel. Zo moet ik altijd lachen om de inzendingen op Damn You Auto Correct en de andere websites die daarop gelinkt worden. Zat ik net heel stom in m'n eentje hardop te lachen.

En America's Next Topmodel is begonnen! Dat kijk ik altijd onder het genot van een schaaltje chips, want ik ben lekker geen topmodel. Kruip ik gelijk ook onder de dekens, moet nodig opwarmen. Van koude voetjes word ik namelijk niet happy en het doel is juist om happy te worden. Waarom zou ik mezelf dan tegenwerken en kou lijden?

Vandaag is misschien een baaldag, maar voor de rest van de week heb ik alweer leuke plannen. Dus met een beetje geluk gaat m'n slechte humeur snel weer weg.

donderdag 8 december 2011

Musica é

Muziek is voor mij onmisbaar in mijn leven. De radio/Youtube staat dan ook bijna heel de dag aan als ik thuis ben. Muziek sleept me door vervelende huishoudelijke klusjes, liefdesverdriet en maakt me 's ochtends wakker. En ik ben gek op dansen, lekker stappen en losgaan op allerlei verschillende soorten muziek.

Ik heb ook van die fases dat ik naar veel van een bepaalde artiest of muzieksoort luister. Zo heb ik regelmatig een Prince-, Amy Winehouse-, Italiaanse muziek-, 90's R&B-fase. Playlists maken op Youtube is ook echt mijn ding (nerd alert!). Op het moment luister ik veel naar deze nummers/artiesten:

  • Kimbra: deze Nieuw-Zeelandse zangeres is mijn nieuwste obsessie. Aanraders: Call me, Two way street, Cameo lover, Settle down, Good intent.
  • Prince- U got the look. Prince is een genie. Punt.
  • Gotye ft. Kimbra (daar is ze weer!)- Somebody that I used to know
  • Oleta Adams- Get here. Eén van de mooiste nummers die ik ken.
  • Miami Horror. Lekkere vrolijke dansbare muziek. Voetjes van de vloer dus. Aanraders: Sometimes, I Look to You (ft. Kimbra. Blijft een beetje een rode draad door mijn luistergedrag), Make You Mine, Holidays, Echoplex.
  • Beyoncé- Run the world. Vrouwen kunnen alles. Dus dat.
  • Sade- Kiss of life. Wat mij betreft de Lady of easy listening.
  • Tony Bennett & Lady Gaga- The Lady is a tramp.
  • Tony Bennett & Amy Winehouse- Body and soul. Wat kan ik zeggen: I'm diggin' Tony.
  • Cher Lloyd- With ur love. I hear you, Cher!
  • Jarabe de Palo- Bonito. Omdat het leven best wel bonito is :)
  • Michael Bublé & Laura Pausini- You will never find. Wat een chemistry tussen die twee.
Volgens een recent onderzoek hangt je muzieksmaak nauw samen met je persoonlijkheid en niet met je bui. Ik ben het daar gedeeltelijk mee eens, maar als ik me kut voel, luister ik naar depri muziek en als ik me vrolijk voel, naar opgewekte muziek. Die test die je via de link kunt doen, is wel grappig trouwens. Dus als je wilt weten wat je muzieksmaak over jou zegt, klik dan op de link. Wel even Youtube op pauze zetten dan.