Long day- Amy Winehouse

Lately I've forgotten who I am

Sommige mensen vinden horoscopen en sterrenbeelden onzin. Als ik in m'n horoscoop lees dat ik een financiele meevaller krijg, denk ik ook: Tuurlijk, het zal wel. Maar ik geloof wel dat mensen bepaalde karaktereigenschappen hebben die bij hun sterrenbeeld passen. Ik ben een boogschutter en kan me goed vinden in de beschrijving van dit teken. Zo ben ik onafhankelijk, onrustig, impulsief en heb een beetje bindingsangst. De boogschutter is dan ook een uitstekende single. En dat vind ik ook van mezelf. Als single vind ik mezelf het leukst. Dan ben ik echt mezelf en kan ik doen en laten wat ik wil. Juist daarom ben ik een beetje bang om weer een nieuwe relatie aan te gaan. Binnen mijn vorige relatie heb ik teveel concessies gedaan. Ik geef het niet graag toe, maar ik was een beetje zijn deurmat. Wij hadden een totaal andere levensvisie en ik ben hem teveel tegemoet gekomen, waardoor ik mezelf een beetje kwijt was. Nu ik mezelf weer heb gevonden, wil ik geen verstoppertje meer spelen. Ik moet goed opletten dat ik mezelf niet meer op die manier verlies in een relatie. En nou komt er een cliché: mijn toekomstige vriend moet van mij houden om wie ik ben. Ik ga me niet meer (te veel) aanpassen aan iemand anders, daar word ik niet gelukkig van. En ik wil juist blij zijn met wie ik ben en met mijn leven!

Geen 9-5 mentaliteit

Er is een pijnlijk onderwerp dat ik sinds het begin van dit blog probeer te ontwijken: mijn carriere. Of beter gezegd het gebrek aan een carriere. Nou had ik een leuke baan. In februari begon ik met een baan als commercieel medewerker/redacteur bij een tv-productiebedrijf. Ik heb daar in korte tijd veel geleerd over tv maken. Maar helaas zit ik nu thuis vanwege financiele problemen van mijn werkgever.

Daarom ben ik nu flink aan het solliciteren. Vacaturesites uitpluizen en sollicitatiebrieven schrijven houd me weer een paar uur van de straat. Binnenkort naar het Careerevent en af en toe maak ik een (verplichte) cameo bij het UWV. En soms heb ik ook nog eens een sollicitatiegesprek. Tot nu toe zijn mijn sollicitatiepogingen niet succesvol geweest. Mijn persoonlijkheid valt in de smaak, maar meestal vinden potentiele werkgevers dat ik te weinig ervaring heb (in vergelijking met andere kandidaten). Erg jammer, want ik heb altijd bijbaantjes gehad, dingen naast m'n studie gedaan en een druk sociaal leven. Dat zou toch ook mee moeten tellen?

Mijn dagen zijn nu dus niet de standaard 9-5 werkdagen. Uh ja, mijn dag begint meestal wel rond 9 uur, want dan sta ik op! Naast solliciteren, heb ik genoeg andere dingen te doen. Zoals dit blog schrijven, niet naar de sportschool gaan (oh wacht...), afspreken met vrienden, van het mooie weer genieten, films kijken, muziek luisteren, juridische zaken regelen, lezen, shoppen (met mate, want laag budget. Laatst nog een jurkje van 5 euro gekocht: score!), stappen en huishoudelijke taken. Ik zorg er goed voor dat ik me niet verveel!

Toch baal ik ervan dat ik geen baan heb. Ik mis het hebben van collega's en de dagelijkse uitdagingen die bij een baan van niveau horen. En vroeger had ik niet gedacht dat ik op mijn 29e werkloos zou zijn. Ik had grote ambities en wilde dromen: journalist worden, bij Artsen zonder Grenzen werken, een boek publiceren, mode ontwerpen, burgemeester van Rotterdam worden. Ondanks dat alles anders is gelopen dan ik had gedacht, geef ik niet op! Ik heb nog steeds (dezelfde) ambities en dromen en ik werk er hard aan om iets van mijn carriere te maken. Nu nog een beetje geluk en dan komt het wel :)