dinsdag 27 september 2011

The Power of a Woman

Ik ben blij dat  ik ben opgegroeid met sterke vrouwen om me heen, zowel in mijn directe omgeving als in de media. Zo keek ik vroeger altijd naar de tekenfilm Inspector Gadget. Nou vond ik de beste man zelf niet zo interessant, maar zijn nichtje Penny kickte ass! Inspector Gadget was namelijk niet echt slim, zelfs een beetje klunzig. Het was dan ook altijd Penny die alle misdaden oploste. Alleen jammer dat haar oom dan wel een beetje met de eer ging strijken. Anyway, kleine Dani vond slimme Penny best wel stoer! En dan had je nog vrouwtje Theelepel. Wat ze nou precies deed, weet ik niet meer, maar ze was klein en een tough cookie. Ook mijn muzieksmaak werd in die tijd gekarakteriseerd door sterke vrouwen. Ik was gek op Madonna, Salt 'n Peppa en Neneh Cherry: vrouwen met lef en karakter die niet alleen stoer waren maar ook sexy en slim. Dat was het type vrouw wat ik wilde worden.

Ook mijn moeder is een vrouw waar ik tegen op kijk. Als oudste dochter in een gezin met alleen maar meiden, was zij diegene die mijn opa moest helpen op het land. Echt mannenwerk en dat dan als jong meisje: respect! Bovendien is ze op haar 26e geemigreerd naar Nederland zonder een woord van de taal te kunnen. En nu spreekt ze niet alleen best goed Nederlands, maar ze heeft nog nooit zonder werk gezeten en ze heeft een gezin kunnen onderhouden. Ik ben mijn moeder niet alleen dankbaar voor het brood dat ook dankzij haar op de plank kwam, maar ook omdat ze me heeft geleerd om onafhankelijk te zijn.

Verder heb ik eigenlijk allemaal prachtige sterke dames om me heen. Vrouwen waarvan ik elke dag weer veel van leer. Nu ik bijna 30 ben, merk ik dat ik goed op weg ben om de vrouw te worden die ik vroeger wilde zijn. En ook al hebben vrouwen het niet altijd makkelijk (maandelijkse pijnen, double standards en kinderen baren (hoe pijnlijk moet dat wel niet zijn!)), ik kan je uit ervaring vertellen dat het geweldig is om vrouw te zijn! Wij hebben in ieder geval geen excuus nodig om roze te dragen :)

woensdag 21 september 2011

Charlie Sheen on Ferris Bueller's Day Off

Try A Little Tenderness By Duckie (Pretty in Pink)

Clueless - Cher (Get off of me, as IF!)

Guilty pleasures part 1: "Ferris Bueller you're my hero."

Guilty pleasures zijn dingen die je leuk vindt, maar eigenlijk te fout zijn om toe te geven. Zoals een (hetero) man die verslaafd is aan Grey's Anatomy of iemand die aan de lopende band Bouquet reeks romans leest. Eén van mijn guilty pleasures (ik heb er meerdere, maar dat is voer voor andere schrijfsels) zijn teen/high school movies uit de jaren 80 en 90.

Waarom vind ik ze leuk? Onder andere omdat ze lekker fout zijn! Lekker lachen om alle flauwe grappen en foute retro kleding. Bovendien herken ik me (nog steeds) in de personages en situaties. Onzeker zijn over liefde, populariteit, de toekomst en je uiterlijk, dat heb ik ook allemaal meegemaakt. Sterker nog, de laatste tijd heb ik flink lopen piekeren over van alles. Maar het is anders dan 10 jaar geleden toen ik zelf nog een tiener was. Nu ben ik over het algemeen zelfverzekerder en heb ik wat meer levenservaring. Ik heb dan ook wel geleerd om niet van alles een drama te maken. Puistje op m'n gezicht? Camouflage opsmeren en doen alsof ie er niet zit. Gedumpt na 3 dates? Ach, ik kan wel beter krijgen. Vroeger zouden bovengenoemde problemen leiden tot uren luisteren naar deprimerende muziek in m'n zolderkamertje. Dus eigenlijk is het wel fijn om ouder te worden. M'n problemen zijn misschien niet minder, maar ik kan er wel beter mee omgaan.

Ik dwaal een beetje af, terug naar teen movies. Hoewel deze films altijd wel een tikkeltje fout zijn, valt niet te ontkennen dat ze vaak gewoon goed in elkaar zitten. Kijk maar naar The Breakfast Club, Ferris Bueller's Day Off, Dirty Dancing, Mallrats en Scream. Goede dialogen, humor, likeable personages en fijne retro muziek. Voor mij is dat het juiste recept voor een heerlijke film. Mocht je mijn guilty pleasure willen delen, check dan deze films:
Jaren 80:
- The Breakfast Club
- 16 candles
- Pretty in Pink
- Dirty Dancing
- Back to the Future
- Ferris Bueller's Day Off
- Uncle Buck
- Weird Science
Jaren 90:
- Mallrats
- Empire Records
- Never Been Kissed
- Scream
- Can't Hardly Wait
- Clueless
- 10 Things I hate about You
- Cruel Intentions

Ik zal nog wat leuke filmpjes posten!

dinsdag 20 september 2011

Got game?

"Mannen vinden het eng en intimiderend om op mooie, leuke vrouwen af te stappen" vertelde Mr. Cutie me tijdens een avondje stappen. Dit vlak nadat z'n vriend/vage kennis de allerslechtste openingszin ooit bij een vriendin van me uitprobeerde. De vage kennis vroeg aan haar: "Star Trek of Star Wars?" Zij keek hem aan met een blik van walging en ook mijn mond stond open van verbazing. Sommige mannen versieren op een zelf-destructieve manier: crash en burn vanaf de eerste zin. Niet echt slim, maar hij is niet de enige die met een kansloze versiertruc komt. Zo vroeg een jongen aan een vriendin van me of ze een kauwgumpje wilde. 2 seconden later realiseerde hij zich dat hij het behoorlijk voor zichzelf had verpest. Ook het "psst, meisje" of het stalken van een vrouw werkt niet. En for the record, arrogantie is ook niet aantrekkelijk.

Maar er is hoop. Ook met een kansloze versiertruc kan de versierpoging nog de goede kant opgaan (tenzij je over science-fiction begint, dan is het echt kansloos). Zo kreeg ik laatst te horen: "Ben je hier alleen of heeft je date je laten zitten." Semi-beledigd antwoordde ik dat ik op mijn vriendinnen wachtte. Daarna volgde een leuk gesprek, want deze jongen had persoonlijkheid. En mooie groene ogen. Wat ik wil zeggen is dat een man een mislukte openingszin kan redden door te laten zien dat hij inhoud of humor heeft. En groene ogen helpen ook (ik heb er een megazwak voor).

Misschien heeft Mr. Cutie gelijk en vinden mannen het echt eng om op een vrouw af te stappen. Voor die mannen heb ik een tip: relax and be laid back. Gewoon hallo zeggen is prima. Of een leuk compliment. Leuk, niet slijmerig dus. Lachen en oogcontact maken met de vrouw van je dromen/het moment zijn ook goede manieren om op te vallen. Bovendien is een blauwtje lopen niet erg, je hebt het in ieder geval geprobeerd.

zondag 18 september 2011

Easy like sunday morning

Zondag is een heerlijke dag! Zo'n dag waarop je lekker niks hoeft te doen. Een jaar geleden bracht ik m'n zondagen in bed door met mijn nu ex-vriend. Maar, let's face it: ook al was het fijn om naast iemand te liggen, ik kon er niet zo goed tegen om tot vier uur 's middags klaarwakker in bed te liggen terwijl hij nog diep in slaap was. En zonder ochtendseks tussendoor is dat moeilijk vol te houden. Ik nam daarom maar een boek mee (weer de kattige sneer, wel iets subtieler dit keer :p ).

Nu gebruik ik mijn zondagen meestal om bij te komen van de zaterdagavond. Beetje uitslapen, late lunch in de stad met m'n stapmeiden, napraten over onze flirtavonturen van de avond ervoor, tussendoor shoppen, 's avonds So You Think You Can Dance kijken. Da's zo'n beetje mijn typische zondag geworden. Gisteravond ben ik niet gaan stappen en gistermiddag heb ik al een bakkie gedaan met een van m'n stapmeiden, dus vandaag is mijn zondag een beetje anders. Straks even de stad in met m'n moeder, quality moeder-dochter tijd doorbrengen terwijl we een ijsje eten en de regen trotseren. Of toch maar thuis blijven en een filmpje kijken? Ach, het is zondag, niks hoeft :)

zaterdag 17 september 2011

Countdown to 30: nieuw blog!

Mijn dagen als twintiger zijn geteld. De big 30 komt eraan. Over 2 maandjes om precies te zijn. Dit blog is dan ook bedoeld om mijn laatste dagen als twintiger in woord/beeld vast te leggen. En misschien werkt het ook therapeutisch, want het is eigenlijk best eng om 30 te worden.

Tot nu toe is mijn 29e jaar best rocky geweest. In januari is mijn relatie van 1,5 jaar uitgegaan. Achteraf gezien was dat het beste, want (hier komt de kattige sneer, miauw!) het blijkt dat een dominante en botte man toch niet zo bij me past. Maar pijn deed het wel. Ook mijn carrierepad is bezaaid met hindernissen en ik ben in de modderpoel gevallen met m'n witte broekje. Ik had een superleuke baan bij een tv-productiebedrijf. Let wel: had. Het ging namelijk financieel niet zo goed met het bedrijf (understatement), waardoor ik juridische stappen heb moeten ondernemen om mijn salaris te krijgen. Gelukkig is dat gedoe nu bijna voorbij en heb ik toch mooi wat ervaring opgedaan in het maken van tv-items. Het betekent wel dat ik weer flink moet solliciteren, wat weer niet makkelijk is: kleine vijver, veel visjes, visnetten enz. En dan mijn gezondheid. Ik ben een beetje aan het kwakkelen. Gedeeltelijk komt dat door de dieptepunten die ik dit jaar heb meegemaakt, maar waarschijnlijk is er ook iets meer aan de hand.

Maar het is niet allemaal ellende geweest. Zo vind ik single zijn geweldig! Ik hoef lekker geen rekening te houden met iemand anders, ik kan doen wat (en wie) ik wil en ik ga volop stappen. Bovendien ben ik door alle shit erachter gekomen dat ik superlieve mensen achter me heb staan. Zonder hen had ik het niet gered. Klinkt misschien cliché, maar het is wel zo. Ik voel me nooit alleen of eenzaam, want ik kan altijd bij m'n ouders, broertje en vrienden terecht. You guys rock!! Verder weet ik nu ook dat wat er ook gebeurd, ik het wel ga redden. En dat ik ook van het leven kan genieten als het even niet zo lekker gaat.

Hoe nu verder? Ik ga proberen dit blog dagelijks, of in ieder geval wekelijks, bij te houden. Ik zeg dat ook over naar de sportschool gaan en dat lukt niet altijd, maar nu ga ik het echt proberen (ja, echt). Dus: will be continued...