Mijn dagen als twintiger zijn geteld. De big 30 komt eraan. Over 2 maandjes om precies te zijn. Dit blog is dan ook bedoeld om mijn laatste dagen als twintiger in woord/beeld vast te leggen. En misschien werkt het ook therapeutisch, want het is eigenlijk best eng om 30 te worden.
Tot nu toe is mijn 29e jaar best rocky geweest. In januari is mijn relatie van 1,5 jaar uitgegaan. Achteraf gezien was dat het beste, want (hier komt de kattige sneer, miauw!) het blijkt dat een dominante en botte man toch niet zo bij me past. Maar pijn deed het wel. Ook mijn carrierepad is bezaaid met hindernissen en ik ben in de modderpoel gevallen met m'n witte broekje. Ik had een superleuke baan bij een tv-productiebedrijf. Let wel: had. Het ging namelijk financieel niet zo goed met het bedrijf (understatement), waardoor ik juridische stappen heb moeten ondernemen om mijn salaris te krijgen. Gelukkig is dat gedoe nu bijna voorbij en heb ik toch mooi wat ervaring opgedaan in het maken van tv-items. Het betekent wel dat ik weer flink moet solliciteren, wat weer niet makkelijk is: kleine vijver, veel visjes, visnetten enz. En dan mijn gezondheid. Ik ben een beetje aan het kwakkelen. Gedeeltelijk komt dat door de dieptepunten die ik dit jaar heb meegemaakt, maar waarschijnlijk is er ook iets meer aan de hand.
Maar het is niet allemaal ellende geweest. Zo vind ik single zijn geweldig! Ik hoef lekker geen rekening te houden met iemand anders, ik kan doen wat (en wie) ik wil en ik ga volop stappen. Bovendien ben ik door alle shit erachter gekomen dat ik superlieve mensen achter me heb staan. Zonder hen had ik het niet gered. Klinkt misschien cliché, maar het is wel zo. Ik voel me nooit alleen of eenzaam, want ik kan altijd bij m'n ouders, broertje en vrienden terecht. You guys rock!! Verder weet ik nu ook dat wat er ook gebeurd, ik het wel ga redden. En dat ik ook van het leven kan genieten als het even niet zo lekker gaat.
Hoe nu verder? Ik ga proberen dit blog dagelijks, of in ieder geval wekelijks, bij te houden. Ik zeg dat ook over naar de sportschool gaan en dat lukt niet altijd, maar nu ga ik het echt proberen (ja, echt). Dus: will be continued...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten