Over het algemeen is het fijn om een vrouw te zijn, maar een paar dagen per maand niet. Ja, precies, als de rode vlag uithangt, tante op bezoek is, als je ongo bent. En dan heb ik het niet eens over het ongemak en de viezigheid (en geloof me, ik wil daarover geen details delen), maar over de 'raging hormones'. De laatste tijd heb ik er echt last van. Vooral van moodswings en buitensporige emotionele buien. Ik word gek van mezelf. Zit ik opeens te huilen tijdens het tanden poetsen of ben ik opeens strontchagrijnig. Gewoon zomaar. 10 minuten later kan ik dan weer keihard ergens om lachen.
Gisteren en vanochtend had ik ook zo'n rare bui. Beetje depri, beetje boos afgewisseld met paniek en een lachbui. Die moodswings zijn niet makkelijk onder controle te houden. Dus wat doe je dan? Chocolade helpt, maar daarna voel ik me weer schuldig. Vandaag maar een andere strategie uitgeprobeerd: sporten. En ik moet zeggen dat het eigenlijk wel heeft geholpen. Dat en even knuffelen met m'n moeder. M'n onverklaarbare woede is weg. Ik ben weer rustig. Mensen mogen weer in m''n buurt komen zonder dat ze het risico lopen dat ze worden afgeblaft.
Ik heb er sinds ik aan de pil ben niet eens zo'n last meer van - gelukkig! Ik was altijd echt een emo wrak...
BeantwoordenVerwijderen